De Arabische taal onderscheidt zich van andere talen door haar rijke woordenschat. Het Arabisch kent meer dan 12 miljoen woorden. Het wordt ook gekenmerkt door nauwkeurigheid in het uitdrukken van begrippen. Zo bestaat het niet uit absolute synoniemen maar heeft elk synoniem een delicate toegevoegde betekenis.
We lezen in het volgende vers:
«إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ»
“Wanneer de hulp van Allah en de overwinning komt.” [1]
Voor ‘komt’ wordt hier het woord جاء (djaa`a) gebruikt en niet het woord أتى (ataa). De geleerden van taal en tafsier zeggen hierover, dat het woord جاء toegepast wordt bij zaken die op een moeilijke wijze tot stand komen. Het woord أتى is echter toepasselijker bij makkelijke zaken en voor wat van dichtbij komt. Bovendien duidt جاء op een doelgerichtere komst dan أتى.
In de context van dit vers kwam de overwinning van Allah tot stand na grote moeilijkheden, inspanningen en opofferingen. Daarom is het woord جاء (djaa`a) gebruikt.
In een ander vers wordt beschreven hoe de polytheïsten ten tijde van de Profeet Mohammed ﷺ, de Dag der Opstanding en de bestraffing van Allah ontkenden en onderschatten. Hierop daalden de woorden van Allah neer :
«أَتَىٰ أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ»
“Het bevel van Allah is (bijna) gekomen“.[2]
Allah verwijst hier naar het gemak waarmee Hij deze zaken tot stand kan laten komen, en de nabijheid hiervan. Daarom gebruikt Allah hier het woord أتى (ataa). Maar wanneer dit bevel eenmaal tot stand komt, zal de beleving ervan ernstig en moeilijk zijn. Hier wordt het woord جاء (djaa`a) weer gebruikt:
« فَإِذَا جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ قُضِيَ بِالْحَقِّ»
“En wanneer dan het Bevel van Allah komt dan wordt er volgens de Waarheid geoordeeld”[3]
In het verhaal van profeet Soelaymaan, vrede zij met hem, benoemde Allah de tocht van Soelaymaan met zijn soldaten in een tijd die geen oorlog noch moeilijkheden kende. In deze gebeurtenis gebruikte Allah wederom het woord أتى (ataa).
Allah zegt:
«حَتَّى إِذَا أَتَوْا عَلَى وَادِ النَّمْلِ»
‘’(Zij marcheerden) totdat zij aankwamen bij de vallei van de mieren.’’[4]
Nadat de broers van profeet Yusuf, vrede zij met hem, hem in een waterput hadden gegooid, kwamen zij huilend aan bij hun vader. Omdat dit een kwalijke, grote zaak is, drukte Allah de situatie uit met het woord جاء (djaa`a):
«وَجَاءُوا أَبَاهُمْ عِشَاءً يَبْكُونَ»
“En zij kwamen in de avond huilend naar hun vader.”[5]
Dit was slechts het delicate verschil tussen de woorden جاء (djaa`a) en أتى (ataa), welke in het Nederlands beide simpelweg vertaald worden met ‘komen’.
Andere synoniemen
Enkele andere synoniemen van het woord ‘komen’ in de Arabische taal zijn:
Ataa أتى: Hij kwam van een nabijgelegen plaats;
Qadima قَدِم: Hij kwam van een verre plaats;
Aqbala أقبل: Hij kwam gewillig, enthousiast;
Hadara حضر: Hij kwam als reactie op een uitnodiging;
Zaara زار: Hij bezocht: Hij kwam met de bedoeling om de banden te versterken en in het goede;
Taraqa طرق: Hij is in de nacht gekomen;
Ghashiya غَشِي: Hij kwam per toeval zonder het te laten weten;
Waafaa وافى: Hij is gekomen en trof hetgeen waarvoor hij was gekomen;
Warada ورَدَ: Hij is gekomen met de bedoeling om water te halen;
Wafada وَفَدَ: Hij is gekomen met een groep mensen;
Elk woord en zelfs elke letter in de Koran is geplaatst met een allesomvattende Kennis en Wijsheid. Het is dan ook een onmogelijke taak om de perfectie en geheimen van de Koran (en ons geloof in bredere zin) te vatten in een vertaling naar een andere taal, hoe hard we ook ons best doen. Zoals je ziet is het Arabisch de werkelijke sleutel tot de schatten en geheimen van de Koran.
[1] Soerah an-Nasr, vers 1
[2] Soerah an-Nahl, vers 1
[3] Soerah Ghaafir, vers 78
[4] Soerah an-Naml, vers 18
[5] Soerah Yoesuf, vers 16
